Author :
Abstract
Türklerin tarih sahnesine çıkışı M.Ö. 1700’lere kadar dayanmaktadır, dolayısıyla köklü bir kültüre sahiptir. Orta Asya’da başlayan, Türk “bozkır kültürü” ile mutfak kültürü de gelişmiş olup Türkler kendi yaşantısına özgü besinler (yoğurt, kımız, sucuk, pastırma, kıkırdak, yufka, bulgur, boza, pekmez vb.) geliştirmiştir. Geleneksel olarak birçoğunun üretimi devam eden bu yiyecekler, beslenme açısından kaliteli, sağlıklı, birçoğu enerji kaynağı, taşıması kolay ve uzun raf ömrü ile yıl boyunca tüketilebilmektedir. Geleneksel Türk besinlerinin işlenmesinde öncelikle “koyulaştırma işlemi” ile “ısıl işlem uygulama” gelirken, ardından “fermantasyon” ile “gıda katkı maddesi ekleme” (doğal tuz, şeker, baharat, limon tuzu, karanfil vb.) gelmektedir. Önemli sayıda geleneksel yiyeceklerin “serinde muhafaza” edilebilecek bir hale dönüştürülmesi, Türklerin besinleri işleme (yani, yeni ürün geliştirme) ve besin muhafazasını çok iyi yaptığını ispatlar niteliktedir.
Keywords
Abstract
null