https://anadolusosyal.com/?mod=sayi_detay&sayi_id=4109 Anatolia Social Research Journal tr 2026-07-16 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94716 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94716 Gülçin ÖZBAY ,Serkan SEMİNT ,Vildan TÜYSÜZ Desserts have an important place in Turkish kitchen. Molasses is very it is essential among these desserts. Molasses took their place in human life in terms of both health and nutrition in the past and this situation still continues today. The aim of the study was to analyze the content of geographically indicated molasses, to reveal the characteristics of molasses, and to determine from which fruit and plant molasses were made. For this purpose, content analysis, which is one of the qualitative research methods, was used in the research. First of all, information about the types of molasses was given in the literature and explanations were made about how they were made. Then, Turkey's geographical indication molasses were determined and detailed information about molasses was given. According to the results of the research, it was determined that Turkey has 9 geographical indication molasses. It was seen that the first geographically indicated molasses was “Karnavas Mulberry Molasses” and the last geographically indicated molasses was “Andırın Andız Molasses”. It has been concluded that molasses contains the most sugar and dry matter in its components, most of the registered molasses belong to the Mediterranean Region, and molasses is mostly made from grapes, mulberry, cones and sugar cane, mostly obtained by traditional methods. Based on the research results, recommendations were made to relevant institutions and researchers. 2026-07-16 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94717 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94717 Abdullah Badem Türklerin tarih sahnesine çıkışı M.Ö. 1700’lere kadar dayanmaktadır, dolayısıyla köklü bir kültüre sahiptir. Orta Asya’da başlayan, Türk “bozkır kültürü” ile mutfak kültürü de gelişmiş olup Türkler kendi yaşantısına özgü besinler (yoğurt, kımız, sucuk, pastırma, kıkırdak, yufka, bulgur, boza, pekmez vb.) geliştirmiştir. Geleneksel olarak birçoğunun üretimi devam eden bu yiyecekler, beslenme açısından kaliteli, sağlıklı, birçoğu enerji kaynağı, taşıması kolay ve uzun raf ömrü ile yıl boyunca tüketilebilmektedir. Geleneksel Türk besinlerinin işlenmesinde öncelikle “koyulaştırma işlemi” ile “ısıl işlem uygulama” gelirken, ardından “fermantasyon” ile “gıda katkı maddesi ekleme” (doğal tuz, şeker, baharat, limon tuzu, karanfil vb.) gelmektedir. Önemli sayıda geleneksel yiyeceklerin “serinde muhafaza” edilebilecek bir hale dönüştürülmesi, Türklerin besinleri işleme (yani, yeni ürün geliştirme) ve besin muhafazasını çok iyi yaptığını ispatlar niteliktedir. 2026-07-16 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94718 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94718 Fatih Güney Bu çalışma deniz ürünlerinin insan sağlığı üzerindeki etkilerini ve bu ürünlerin Türk mutfağındaki konumunu kapsamlı bir literatür taraması yaparak bir bütünlük içinde sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, ilk olarak deniz ürünlerinin sağlığa olan faydaları ve besin değeri ele alınmıştır. Ardından deniz ürünlerinin gastronomideki yerinden bahsedilmiştir. Bu genel açıklama ve verileri takiben coğrafyanın, kültürün, dilin ve dinin mutfakla ilişkisine değinilmiştir. Türk mutfağında bu durumun nasıl yer aldığı detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Türk mutfağında deniz ürünlerini muhafaza yöntemleri ve hazırlama teknikleri anlatılmıştır. Türk deniz ürünleri kültürü ve gelenek, görenek ve kurallarına yer verilmiştir. Son olarak ise değerlendirme ve sonuç kısmı yer almaktadır. 2026-07-16 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94719 https://anadolusosyal.com/?mod=makale_tr_ozet&makale_id=94719 Atiye EMİROĞLU Tarihte Türkiye ve İran arasında geniş yelpazede yer alan ilişkiler silsilesi yaşanmıştır. İki ülkenin bir biriyle olan iletişimi, tarihin çok eski derinliklerinden günümüze kadar devam edegelmesi iki ülke arasındaki ilişkilerin renkliliğini artırmıştır. Savaş ve barış anlaşmalarıyla çeşitlilik arz eden ilişkilerdeki süreklilik, gelecek yüzyıllarda da devam etmesi kaçınılmazdır. Her iki ülke arasında iletişimin olumlu ya da olumsuz şekil alması ülkelerin menfaatleriyle ilintilidir. Çalışma, Türkiye ve İran arasında tarihi süreçte yaşanan ilişkiler bağlamında Bulakbaşı, konusu üzerine odaklanmaktadır. Arşiv belgeleri araştırmanın temel kaynaklarını oluşturmuştur ve konuyla ilgili literatür taramasında ilgisi bulunan telif ve tetkik esreler nesnel betimle yöntemiyle referans olarak gösterilmiştir. Araştırmada, Rusya ve İran’ın Bulakbaşı’na verdiği önemin askeri stratejik nedenlerden ileri geldiği anlaşılmıştır. Türkiye ve İran arasındaki tarihi ilişkileri konu edinen birçok çalışma mevcut olmasına rağmen Rusya-Türkiye ve İran arasında stratejik öneme sahip olan Bulakbaşı mevkii sınır sorunu konusuna, araştırma sürecinde rastlanılmamıştır. Bulakbaşı, bugün Türkiye sınırları arasında yer alan ve Iğdır’ın Karakoyunlu İlçesi’ne bağlı küçük bir köydür. Ayrıca Ağrı Dağı’nı geniş bir perspektiften görüş alanına sahip olan Bulakbaşı, Türklerin sınır bölgelerinde meydana gelen ayaklanmaları kontrol altına alabilmesi noktasında da öneme sahiptir. Bu önemin farkında olan Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurucu kadrosu, hem Küçük Ağrı Dağı’nı Türk topraklarına katmış hem de Bulakbaşı sınır sorununu Türkiye’nin lehine çözümlemiştir. Böylelikle doğuda meydana gelebilecek ayaklanmalar, stratejik önemi büyük noktalardan denetim altına alınmıştır. 2026-07-16